Woda stosowana jest jako składnik zaczynów , zapraw oraz betonowych. Jej ilość uzależniona jest od uwodnienia spoiw budowlanych. O jej całkowitej ilości decyduje konieczność dodania zaprawom oraz zaczynom odpowiedniej konsystencji oraz urabialności. Jak wodę zarobową można stosować każdą wodę , która nadaje się do picia a także wodę z rzek , jezior oraz innych miejsc , jedynym warunkiem jest jej zgodność z odpowiednimi wymaganiami. Zanieczyszczenia znajdujące się w wodzie mogą zakłócić proces wiązania się cementu, wpłynąć ujemnie na wzrost wytrzymałości tworzywa cementowego ora spowodować korozję uzbrojenia. Sole znajdujące się w wodzie zarobowej występują na powierzchni betonu albo zapraw jako wykwity solne. Wyróżniamy dwie klasy wody zarobowej, woda pochodząca ze źródeł poboru wody dopuszczonych do celów pitnych oraz woda pobierana z rzek, jezior, stawów ale i wód podziemnych a także woda uzdatniana. Woda drugiej klasy nie powinna mieć zabarwienia brunatnego lub żółtego. Nie powinna wydzielać również zapachu gnilnego ponieważ może to świadczyć o zawartości humusu , nie powinna zawierać również zawiesin. Ilość siarkowodoru w jednym decymetrze wody nie powinna przekraczać dwudziestu miligramów. Ilość substancji suchych nie powinna przekraczać po odparowaniu tysiąca miligramów na decymetr sześcienny. Obecność cukru w roztworze wody może spowodować znaczne opóźnienie wiązania się zaczynów cementowych. Dopuszczalna norma zawartości cukru wynosi około pięciuset miligramów na decymetr sześcienny.
© Copyright by Budownictwo 2009